"ছাৰোগেট" শব্দটো লেটিন ভাষাৰ পৰা আহিছে চাব্ৰোগাৰ, যাৰ অৰ্থ হৈছে "প্ৰতিস্থাপন"। আধুনিক ঔষধত, ছাৰোগেচীৰ অৰ্থ হৈছে এক মহিলা (ছাৰোগেট মাতৃ) যি আন এজন ব্যক্তি বা দম্পতীৰ হৈ গৰ্ভধাৰণ কৰে, যাক কোৱা হয় অভিপ্ৰেত বা কমিছনিং পিতৃ-মাতৃ। প্ৰক্ৰিয়াটোৰ শেষত, কেঁচুৱাটো তেওঁলোকৰ হাতত গতাই দিয়া হয়।
এই প্ৰথাৰ শিপা ইতিহাসত আছে- হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত হাগাৰ আৰু ৰোহিনীৰ দৰে বাইবেলৰ ব্যক্তিসকলে ছাৰোগেট মাতৃত্বৰ প্ৰাৰম্ভিক উদাহৰণ হিচাপে কাম কৰিছিল।
জেনেটিক বা আংশিক ছাৰোগেচী বুলিও কোৱা হয়, ইয়াত কৃত্ৰিমভাৱে অভিপ্ৰেত পিতৃৰ শুক্ৰাণুৰ সৈতে ছাৰোগেটক প্ৰজনন কৰা হয়। যিহেতু ছাৰোগেটে নিজৰ ডিম্বাণু ব্যৱহাৰ কৰে, তাই কেঁচুৱাটোৰ সৈতে আনুবংশিকভাৱে সম্পৰ্কিত। নৈতিক আৰু আইনী জটিলতাৰ বাবে, এই পদ্ধতিটো বহুতো দেশত আৰু অনুশীলন কৰা নহয় আৰু ফিগো বা আইচিএমআৰে ইয়াৰ পৰামৰ্শ দিয়া নাই।
আইভিএফ বা হোষ্ট চাৰোগেচী বুলি জনাজাত, ই হৈছে ভাৰতত আইনগতভাৱে গ্ৰহণযোগ্য পদ্ধতি। অভিপ্ৰেত পিতৃ-মাতৃ বা দাতাৰ জননকোষ ব্যৱহাৰ কৰি সৃষ্টি কৰা এটা ভ্ৰূণ ছাৰোগেটৰ জৰায়ুত সংস্থাপন কৰা হয়। ছাৰোগেটৰ কেঁচুৱাটোৰ সৈতে কোনো আনুবংশিক সম্পৰ্ক নাই। প্ৰথম সফল আইভিএফ ছাৰোগেচী ১৯৮৫ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত প্ৰতিবেদিত হৈছিল।
এনে ক্ষেত্ৰত চাৰোগেচীৰ পৰামৰ্শ দিয়া হয়:
স্বত্বাধিকাৰ 2025 © IHR গুৱাহাটী। সকলো অধিকাৰ সংৰক্ষিত।
